وأوصاني « 1 » والحمد للّه الّذى نجّانا « 2 » وفما آتاني اللّه « 3 » وإناه « 4 » ورأى كوكبا « 5 » ورأى القمر « 6 » ووهبنا له إسحاق « 7 » وبإسحاق « 8 » ووراء إسحاق « 9 » وفلمّا جاء سليمان « 10 » ولسليمان « 11 » وجاؤ أباهم « 12 » وفاؤوا « 13 » وثلاثمائة « 14 » وتترى « 15 » ويجأرون « 16 » ولا تجأروا « 17 » « 18 » ومتّكئين ثاني الرّحمن « 19 » وإذا وقعت « 20 » ، وتؤويه « 21 » والمشأمة « 22 » . ومجموع حروف مد را علامت سكون بر سر نهاده بود واين ضعيف بسيارى از آن حك كرد وليكن بيش از بيش بود وبعضي را به حال خود رها كرد . وكتابت همزات نيز مشوّش بود . با خود انديشه كرد كه مبادا بعضي بر اين وقوف يابند وگويند اين چه تصحيحى است كه هنوز اين كلمات بر اين نسق مانده ومجال زبان درازى وتصلّف « 23 » يابند . سزاوار ديد يك دو جزء بياض را تسويد كردن در بيان آنچه مصاحف عثمانيّه بر آن وجه مرسوم است وتنبيه بر مواضع مختلف فيها تا هركه در آن نظر كند طريق رسم را بشناسد واگر مصحفى به مطالعه أو رسيد بداند كه كدام كلمه موافق است وكدام مخالف . واين مختصر را منهل العطشان في رسم أحرف القرآن نام نهاد بر سبيل مقدّمه نثار مجلس حضرت سلطان كامكار ، ملاذ خواقين رفيع مقدار - خلّد اللّه سلطنته في الأقطار ، إلى يوم القرار - با قصيدهء طاهره منضم ساخت تا آن در بيان قرائات به عربى منظوم باشد واين در بيان رسم به پارسى منثور . اميد كه به خلعت قبول مزيّن ومحلّى گردد . ودر اين

--> ( 1 ) . مريم / 31 . ( 2 ) . مؤمنون / 28 . ( 3 ) . نمل / 36 . ( 4 ) . احزاب / 53 . ( 5 ) . انعام / 76 . ( 6 ) . انعام / 77 . ( 7 ) . مريم / 49 ؛ أنبياء / 72 ؛ عنكبوت / 27 . ( 8 ) . هود / 71 ؛ صافّات / 112 . ( 9 ) . هود / 71 . ( 10 ) . نمل / 36 . ( 11 ) . أنبياء / 81 ؛ نمل / 17 ؛ سبأ / 12 . ( 12 ) . يوسف / 16 . ( 13 ) . بقره / 226 . ( 14 ) . كهف / 25 . ( 15 ) . مؤمنون / 44 . ( 16 ) . مؤمنون / 64 . ( 17 ) . س : - وا . ( 18 ) . مؤمنون / 65 . ( 19 ) . الرحمن / 76 . ( 20 ) . واقعه / 16 . ( 21 ) . معارج / 13 . ( 22 ) . واقعه / 9 ؛ بلد / 19 . ( 23 ) . تصلّف : گزافه گويى .